Mireille (nickname Waldorfstatler) schrijft zich begin augustus 2010 in bij MAD Company, Monique (nickname Sterre) half augustus. Allebei niet op zoek naar een relatie maar geboeid door het communitygedeelte. Paul, goede vriend van Mireille en MAD-member, leert ook Monique kennen tijdens een uitje in het Vondelpark en roept al snel: ‘Jullie worden dikke vriendinnen!’
Mireille: ‘Ik had zoiets van dat zullen we nog wel zien.’ Monique: ‘Maf hoe stellig Paul was. Ik werd er zelfs opstandig van en dacht: ik maak toch zeker zelf wel uit met wie ik vriendin word!’ Maar Paul krijgt gelijk.
What to wear?
Mireille en Monique worden beide voor het boottochtje met Bridget Maasland uitgenodigd en al snel vliegen de mails heen en weer. Mireille: ‘Dat ging over wat we aan gingen doen. We wilden allebei in het wit en dat mocht niet. Daar baalden we van. We bespraken welke schoenen of laarzen we aan zouden trekken. Hoe hoog de hak moest zijn. Serieuze vrouwenbusiness.’ Monique: ‘Hele belangrijke dingen. Ik zie me nog lopen op mijn laarzen met hoge hakken over de Vijzelgracht met die enorme MAD-taart. Trippeldetrip, zo weggelopen uit Alles Is Liefde. Alleen die enorme strik in mijn haar ontbrak
.’ Taart en bubbels
‘Een van de MAD-mannen pakte de taart aan en een ander hielp me galant aan boord,’ zegt Monique. ‘Ik weet nog dat jij naar me toe kwam.’ Mireille: ‘Je herkende me niet!’ Monique: ‘Natuurlijk niet! Je had toen die profielfoto met beker Starbucks koffie voor je neus. Daar lijk je helemaal niet op in het echt. Die foto is volgens mij genomen nadat je drie keer zonder plaspauze de wereld rond had gevlogen.’ Mireille: ‘Zoiets ja. Maar goed, Paul was ook aan boord, en al snel proostten we met zijn drietjes met een goed glas prosecco. Vanaf dat moment hebben we contact gehouden en ontstond onze dagelijkse mailwisseling die nog steeds voortduurt. Op een vanzelfsprekende manier delen we ons dagelijks leven, de leuke en soms minder leuke dingen.’
Een feest van herkenning
Monique: ‘We delen de hoogtepunten en zitten samen af en toe op de bodem van de put. Houden we elkaar gezelschap. Dat zijn vaak de meest intense momenten. We lachen dan verrassend veel, soms door de tranen heen. Rock bottom is alles relatief.’ Mireille: ‘In een tamelijk korte periode hebben we samen veel beleefd en gedeeld. Etentjes, uitgaan en diep tot in de nacht gesprekken over leven en liefde.’
‘Herzliche Glückwünschen’
‘Een voor mij bijzondere anekdote vond eind vorig jaar plaats,’ vervolgt Mireille. ‘Die jaarwisseling vierde ik voor het eerst Oud en Nieuw ‘ver’ van huis in Duitsland waar ik dat weekend skiles gaf en jij was daar ook. Na een gezellige jaarwisseling en een dag lesgeven sms’te je me waar je was. Even later proostten we samen op het nieuwe jaar. Als ik daar aan terugdenk geeft dat nog steeds een bijzonder gevoel. Jij maakte deel uit van mijn jaarwisseling over de grens!’
Ontbijtservice
Monique: ‘Dat was inderdaad bijzonder. Die keer dat ik je opbelde om spontaan te komen ontbijten op zaterdagochtend vind ik typerend voor onze vriendschap. Niets is gek, alles kan. Het was half negen, ik had niet geslapen, straalde en had zoveel energie. Ik reed op de rondweg van Alkmaar onderweg naar huis toen ik je belde. Je lag nog in bed maar was in een klap wakker. Ik stopte bij Deen waar ik croissantjes, rose koeken en vers vruchtensap haalde voor het ontbijt. Overheerlijke koffie erbij, en ik maar kwetteren. Chris intens blij met zijn rose koek en croissant op de bank, en jij kon alleen maar glimlachen.’
Lady writers
Mireille: ‘Noem het chemie, noem het klik, geef het een naam. Onze vriendschap is ongedwongen, gaat als vanzelf. Elke dag is er contact. We praten en schrijven graag en veel maar ook zonder woorden begrijpen we elkaar. Een onderdeel van mijn leven wat ik voor geen goud wil missen. Ik weet dat we nog lang niet uitgepraat zijn en samen nog vele leuke dingen gaan beleven. Dat we nu samen een boek aan het schrijven zijn, verbaast me totaal niet!’
Bespiegelingen over relaties
Monique: ‘En dat dat boek over liefde gaat verbaast mij weer niet. We zijn allebei geboeid door relaties en liefdesrelaties in het bijzonder. En daarbij kijken we ook scherp naar onszelf en elkaar. Spiegelend, altijd met respect. Maar we lopen elk ons eigen pad, maken onze eigen fouten en creëren ons eigen succes. Het proces en de uitkomst delen we. Dan weer dansend ergens in een bar, dan weer samen rock bottom met een doos bonbons. Misschien is het bijzondere wel dat we ook de tegenslagen en dieptepunten vol overgave ‘vieren’. Ach, ik weet het niet precies. Hoeft ook niet. Is precies goed zoals het is.’
Gaaf project. Ik geniet mee 
