Bekend MAD Brutaal Met Tatum Dagelet

Duizendpoot Tatum is bij het grote publiek onder meer bekend van het geestige programma Brutale Meiden. Echter, een selectief publiek kent Tatum al van veel eerder. Toen ze 10 jaar was stond ze reeds op de planken bij Jeugdtheather 'De Krakeling'. Daarmee was de toon gezet want na haar school speelde ze in diverse films, videoclips en theaterproducties en studeerde ook nog eens aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. In 2000 trouwde ze met Ruud de Wild, met wie zij een dochter, Toy Travis, kreeg. In 2004 scheidden Ruud en Tatum.

In 2005 kwam het lang verwachte vervolg op het programma Brutale Meiden, toepasselijk genaamd (lang leve Toy): Brutale Moeders. Maar Tatum is meer dan brutaal en moeder. Veel meer. Ze is bijvoorbeeld ook schrijver. Voor uiteenlopende bladen en kranten schrijft met geestige en boeiende pen over de persoon met wie ze op een bank hangt of netjes aan een tafel zit, maar ook over wat haar overkomt in haar leven als Tatum, alleenstaande mama en levensgenieter.

Veel vragen over het alleenstaand ouderschap beantwoordt Tatum in haar wekelijkse column ‘Taat en Naat” in de Telegraaf . Naat is Nada van Nie. De 2 single Moms schrijven elkaar emails over hun beslommeringen, feestjes, en andere dingen waar ze gedurende de week tegen aan lopen. Binnenkort komt er zelfs een boek uit van deze grappige en inspirerende correspondentie tussen de single Moms.

Er zijn echter een aantal vragen, 7 om precies te zijn , die wij als MAD toch nog graag willen voorleggen aan deze mooie, brutale,en vooral leuke moeder.
Tatum: the flour is yours!

1. Hoe lang ben je single Mom?

Iets langer dan vijf jaar geleden ben ik gescheiden, mijn dochter was toen anderhalf. Wel heb ik een relatie, maar wij wonen niet samen want hij woont in het buitenland. Geen man in huis dus

2. Wat was het mooiste moment tussen jou en je kind in die periode?

Onze vakanties met z’n tweeën: voor mij was dat echt een overwinning, alleen met mijn dochter op pad. Zonder partner erbij, hou je ineens tijd over, dus ben je volkomen toegewijd als ouder. Dat geeft je een enorme kracht.

3. Wat heb je de afgelopen jaren over jezelf geleerd?

Heel veel, zowel positieve - als negatieve dingen. Ik had verwacht dat ik rancuneus aangelegd zou zijn, zoals mijn moeder, die jaren wrok naar mijn vader heeft gehad na de scheiding. Dat bleek niet zo te zijn in mijn geval, ik heb er vrede mee gehad hoe dingen zijn gegaan en voor alle partijen het beste gewild. Zonder dit te forceren, het kwam recht uit mijn hart.

4. Wat betreft de scheiding: is er iets dat je anders zou doen mocht je het over kunnen doen?

Ik had nooit kunnen beseffen dat het in zijn algemeen zo’n impact kan hebben op je leven. Van te voren sta je er niet bij stil wat er allemaal bij komt kijken als je zo’n traject ingaat. Daar ben ik enorm van geschrokken. Ik wou dat ik daar iets meer op voorbereid was, maar geen idee hoe dat had gekund, in mijn omgeving kende ik ook niet veel mensen die iets dergelijks hadden meegemaakt, want ik ben best jong getrouwd.

5. Wat was voor jou en je kindje het moeilijkste moment de afgelopen jaren?

Dat je bepaalde mooie momenten niet als gezin meemaakt: als je kindje voor eerst zonder zijwieltjes fietst, zonder bandjes zwemt, dat zijn van die momenten waarop je beseft dat je niet samen met iemand trots kan zijn over wat je als ouders gecreëerd hebt.
Daarnaast was het een moeilijke periode toen we na een paar jaar kozen voor een week op - af wisseling. Huilend heb ik haar aan de telefoon gehad dat ze me miste. Op zo’n moment breekt je hart. Inmiddels zijn we er allemaal helemaal aan gewend.

6. Wat wens je ieder kind van gescheiden ouders toe?

Twee ouders. En daarmee bedoel ik, het liefst zowel bij mama als bij papa evenveel tijd doorbrengen. Als er maar duidelijke vaste afspraken, gemaakt worden en kinderen een eigen plek in huis hebben, zodat ze snel in een nieuw patroon komen. Kinderen hebben regelmaat nodig, het blijft een cliché maar oh zo waar.

7. Welke tip wil je aan alle alleenstaande ouders meegeven?

Allereerst: neem tijd voor het verwerken, beleef de emoties die je hebt en onderdruk ze niet. Het moet er toch allemaal een keer uit, hoe dan ook.
Moeders / vaders die hun kind moeten missen: het is slikken, huilen misschien, dat je je kind een paar dagen of misschien zelfs een week niet om je heen hebt, maar het went. Het nare gevoel slijt, je krijgt er vertrouwen in dat je ex het ook goed doet. Op een gegeven moment ga je er ook de voordelen van in zien: dat je in die dagen je eigen dingen kan doen, geniet daar van!

LEES OOK: