Mijn ex houdt er een boeiende filosofie over schoonheid op na. Een acht valt op een acht, een vier op een vier…. Zelf heeft hij sinds kort een negen aan de haak geslagen en sindsdien is hij de weg een tikkie kwijt. Hij eet super, super, supergezond, pompt zijn spieren thuis en in de sportschool op tot indrukwekkende, stoere kabels, loopt hard tot hij een ons weegt, koopt wekelijks nieuwe kleding, en gaat elke drie weken naar de kapper. En dat alles om van een acht komma nul zeven negen op te klimmen naar een negen, en zo zijn eigen met rode rozen en Eau Sauvage veroverde negen vast te kunnen houden.
Maar is dat wel zo? Dat een tien voor een tien kiest? En dan ook nog eens bij die tien blijft? Onderzoeken bevestigen het maar ik zie op straat genoeg prachtige mannen lopen met aan hun arm een ogenschijnlijk hele gewone vrouw. En andersom prachtige vrouwen met ogenschijnlijk hele gewone mannen. Het vervelende aan deze column is, dat je na gaat denken over je eigen cijfer. Waarom? Dat hele idee van schoonheid krijg je als meisje mee, hoort bij je opvoeding, net als dansles. De kunst is om je er in de loop van de tijd los van te maken. Los, los, los!
Maar…. neem je schoonheid niet bij elkaar waar alsof je in een soort spiegel kijkt? En dan de fameuze roze bril? Die maakt iemand woestaantrekkelijk. Ben je stapelverliefd op een elf (denk je) blijkt hij drie maanden later, als je weer bij zinnen bent gekomen, een mager zeventje te zijn. Ahum. Zelf lijkt het me heerlijk om een tien in het kwadraat te zijn dus van binnen en van buiten. Van buiten gaat dat dit leven niet meer lukken, van binnen gaat ie lekker. En dan zijn er dagen dat ik in de spiegel kijk en denk yes! Dan voel ik me super, minstens een tien
. En er zijn dagen dat ik uit voorzorg niet in de spiegel kijk. Dan voel ik me niet zo super, net aan een zesje. Bij deze mijn pleidooi voor een nieuwe classificering. Buitenkant, binnenkant is me een te smalle basis waar ik niet blij van word. En dus daarom vanaf nu ook graag een cijfer voor gevoel voor humor, empathisch vermogen, knuffelgehalte en…. uitstraling. Ik heet niet voor niets Sterre, voel mezelf ineens helemaal stralen!
Liefs,
Sterre
Hij's leuk, heel leuk. Enne, kerels zonder empathisch vermogen of humor komen wat mij betreft per definitie niet boven de 5, al zat er een kop op als George Clooney, met een sixpack er onder 
