Ik ben nu bijna een jaar alleen. Een gouden tijd. Nee echt, óók een gouden tijd. Natuurlijk is het soms klote als je alleen thuis bent. Dat je voor één kookt en alleen eet. Dat je jouw verhaal niet kwijt kunt. Dat je bed koud blijft. En je de zomergast en –presentator via Twitter moet bespreken. Maar heel vaak geniet ik ook. En dat is mede dankzij jullie. Want ik geniet elke keer opnieuw van alle verhalen, gastenboekverhalen, blogjes, columns, profielen en reacties die ik lees. Maar het meeste geniet ik van alle ontmoetingen die ik het afgelopen jaar heb gehad.
Wat houd ik van daten. Ik wist het niet. Hoe kom je er ook achter als je lang en gelukkig getrouwd bent. Daten doe je niet. Althans, ik niet. Ik heb ondertussen gemerkt dat sommige van jullie gewoon met getrouwde mannen afspreken en zelfs verder gaan. Moet je zelf weten, niet mijn ding. Ik ga – in een relatie - voor de monogamie. Maar als die relatie er dan niet meer is, dan is daten de beste hobby voor singles.
Wat heb ik leuke vrouwen ontmoet. Mooie, lieve, interessante, betrokken,
geraakte. En wat is het fijn om ‘rare’ vrouwen tegenover me te zien. Of aan de telefoon te horen. Raar in de zin van zo anders dan wat ik gewend was of wat ik verwachtte. Mijn hele speelveld van typologieën van mensen is enorm verruimd. Mijn mensenkennis nog meer gestegen, met af en toe een forse misser. Maar wat heb ik veel geleerd en spiegels voorgehouden gekregen. Lees mijn columns.
Columns ja, want ik heb het schrijven herontdekt! Ook dankzij het daten. Ik wist dat ik het kon, maar ik deed het niet zonder opdracht. En nu heb ik een
opdracht. Elke twee weken een verhaaltje over daten of het singleleven. En dat is leuk om te doen. Maar nog leuker zijn de reacties. Soms valt het tegen, vaak valt het mee.
Ik vertel potentiële dates vrij snel dat ik hier een column heb. Geeft je toch weer een ander beeld van mij. En kan je doen besluiten van een vervolg af te zien... Als je mijn verhalen leuk vindt (en qua timing geluk hebt), krijg je de nieuwe verhaaltjes exclusief als eerste te horen. En soms ook wat verhalen die waarschijnlijk nooit gepubliceerd worden.
Columns schrijven is leuk. Maar voorlezen tijdens het eten, op het strand of aan de telefoon... dat is geweldig.
Een jaar alleen. En met regelmaat een column. Dank voor het lezen en/of je
reactie. En dank voor het genoegen van het daten. Zo lang het kan, geniet ik
ervan.
