De ander

Column door Sterre, 08-12-2011 00:00, reacties: 6, vertoningen: 190
Sterre columnist
Een nieuwe (liefdes)relatie aangaan betekent opnieuw de schoolbanken ingaan voor kostbare levenslessen. Want leren doe je vooral door interactie met je geliefde. Met de ander. Chemie leidt immers tot verrassingen, botsingen en inzichten.

Maar hoe weet je of je zover bent? Of je je scheiding voldoende hebt verwerkt? Of je niet opnieuw in de jouw zo bekende valkuilen stapt? Dat weet je niet, voordat je er aan begint. Kwestie van trial and error. Vallen en weer opstaan. Je hart steeds weer openstellen.

Als ik kijk naar mijn laatste twee liefdes kan ik met een gerust hart zeggen dat ze me veel hebben gebracht. Liefde en inzichten. Door deze twee mannen heb ik mezelf nog beter leren kennen en meer van mezelf leren houden. Ik zag mezelf in hun ogen en realiseerde me dat wat tussen ons schuurde, bij mezelf schuurde.

Uiteenlopende verwachtingen kunnen serieus schuren. Verwacht je dat zijn lat net zo hoog ligt als de jouwe? Gefeliciteerd! Dan heb je enkele reis gebroken hart in handen. Ik pleit trouwens niet voor verwachtings-vrij daten. Zeker niet! Mijn verwachtingen bestaan al jaren standaard uit drie voorwaarden: eerlijkheid, mezelf zijn, en geen seks met anderen. En dat geldt voor alle duidelijkheid ook voor de ander. Een aantal inzichten hebben me vleugels gegeven. Zoals ´Liefde blijft, nadat een relatie stopt, intact´. Op liefde die was, valt niets af te dingen. En dus begin ik er niet aan. En: ´Elke relatie is eindig en dat is prima.´ Halleluja!

Zoals verwachtingen belemmeringen vormen voor liefde lijkt loslaten een magische voorwaarde. Liefhebben is loslaten. Toch? Ik weet dat dit makkelijker klinkt dan het is. En…. doodeng. En hoe je dat? Heel simpel, je leven staat niet stil als je een nieuwe geliefde hebt. Je zegt geen reeds geplande vakanties af, je gaat niet direct kasten uitruimen en hem & haar truien kopen. Je laat dat wat er is zijn, zonder vooruit te hollen op wat mogelijk nooit komt. Laaaaat los en laat je verrassen!

Goed, je bent zover. Je bent in staat om de ander lief te hebben, en tegelijk los te laten. Je verwachtingen heb je, op de basis na, bij het grofvuil gezet. En dan? De volgende mogelijkheden verschijnen in knipperende neonletters:

Je geliefde blijft.
Je geliefde gaat.
Je geliefde twijfelt.

Als de ander jou probeert vast te houden en allerlei wensen op je projecteert. Welke optie kies je dan? Als de ander je prachtig vindt, precies zoals je bent. Wat kies je dan? Ik draai het bewust om want het gaat namelijk niet om de ander…. Het gaat om jou.
Liefs,

Sterre




Log in om te reageren.
ascending descending
Paul | 13-12-2011 | 21:25
Paul
GEK op mij! en sinds afgelopen vrijdag ook op risotto... smiley
Auggie | 11-12-2011 | 15:45
Auggie
eensch met manouk...
het spreekt voor mij voor zich dat je content met jezelf en je leventje moet zijn voor je een ander ermee lastig valt. maar om dat nu 'houden van' te noemen... dat klinkt me wat te hysterisch amerikaans zelhulperig.
Rianne70 | 11-12-2011 | 11:15
Rianne70
Narcisme is een pathalogische persoonlijkheidsstoornis. Daar heeft zelfliefde op zich niets mee te maken.(behalve dan dat het begrip komt van de Griekse Narcissus) @Manoek; EENS! Het lijkt soms wel een mantra. (moest ik erg om lachen trouwens) Ik ben voor niet steeds roepen maar gewoon doén.
Manoek | 10-12-2011 | 23:36
Manoek
Toch krijg ik soms een beetje de kriebels van het Mantra op deze site "ik hou zoveel van mezelf"
Manoek | 10-12-2011 | 15:23
Manoek
Weer een mooie blog Sterre. Waar ik wel over nadenk, en dat bedoel ik niet persoonlijk naar Sterre toe, waar is de grens tussen veel van jezelf houden en narcisme? Te veel van jezelf houden geeft naar mijn idee weer geen ruimte om ook van een ander te houden?
Astrid | 09-12-2011 | 21:39
Astrid
dank je!!! helder verhaal! nu nog in de praktijk toepassen....
Reacties: 6