Snelheid

We proosten alsnog op zijn 40e verjaardag die hij vorige week vierde. Hij moet nog even wennen aan zijn leeftijd. Ik heb geen probleem met mijn kalenderleeftijd. Het hoofdgerecht wordt ondertussen geserveerd. Hij vertelt over zijn plannen voor de komende jaren. Als hij 55 jaar is wil hij stoppen met werken en daarna genieten. Hij wil graag weten wat ik wil doen in de komende 15 jaar.

Ik denk terug aan het afgelopen jaar en wil hem eerlijk vertellen over mijn grote persoonlijke verandering. Voor het eerst breng ik onder woorden hoe de verandering zich voltrok. Zonder aankondiging stond deze voor mijn neus. In de vorm van een niet te ontkennen behoefte om alleen te zijn. Ik heb me niet verzet. Vele uren en waar mogelijk hele dagen heb ik alleen doorgebracht. De balans opgemaakt en knopen doorgehakt. Afscheid genomen van overtuigingen die mij niet meer dienen. Stap voor stap kennis gemaakt met de nieuwe Astoria en haar liefdevol omarmd.

Mijn tafelgenoot luistert aandachtig en ik voel dat mijn woorden hem raken. Hij geeft toe dat hij ook de behoefte heeft om zich terug te trekken en na te denken. Zijn plannen zijn mooi maar is dat wat hij echt wil? Tijdens de stilte die daarna valt kijken we elkaar lange tijd zwijgend aan. Voor herkenning en begrip zijn nu geen woorden nodig.

Voor we het weten staat het toetje op tafel en geef ik mijn tafelgenoot antwoord op zijn vraag. Het is voor mij goed zoals het nu is. Ik geniet van mijn gevoelens van innerlijke rust en geluk. Dat is mijn basis van waaruit ik minimaal de komende 15 jaar ga beleven. En verwelkom wat er op mijn weg gaat komen. Hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd gaat. Zo ervaar ik het tenminste. Ik kies er daarom voor om het genieten niet uit te stellen.

Hoe wil jij de komende 15 jaar beleven?


madastoria@gmail.com