Lessons in love

@lydia: kloenk, daar viel een kwartje..dat herken ik..wordt aan gewerkt!

@Sterrelief, ik verdenk jou ervan dat jij mij inmiddels beter kent dan ikzelf. mijn les? soms wijst iemand mij erop dat ik overloop van die liefde. Tja, delen dan maar...

Heb Norwood aangeschaft, ben benieuwd!

Liefde bestaat bij de gratie van het houden van jezelf, accepteren van jezelf en je eigen situatie, met plus- en minpunten, mogelijk ongewild, liefde vergt durf en moed om altijd te durven ontwikkelen, andere wegen durven te bewandelen, die uiteindelijk ook een weg zijn en een doel hebben

Heul veul van jezelf houden Het begin van een levenslange liefdesrelatie!! En je staat versteld wat daaruit voorkomt...

Dank Lydia, jouw tweede alinea komt mij ook erg bekend voor.....
Maar we zijn nooit te oud om te leren toch!

Liefde is alle kanten van de ander kunnen accepteren, ook de minder leuke en zelf ook op deze wijze geaccepteerd worden

Gotsamme Lydia, excusez le mot, ik wilde ook al Norwood noemen. Story of my life. Dit boek zou gewoon als welkomstgeschenk bij een passe partout op MAD moeten zitten

Sorry, daar ben ik nog een keer, om mijn meest recente les te delen. Eigenlijk is het niet echt een les, meer een inzicht dat veel in mij in beweging heeft gebracht. De eerste aanzet tot dat inzicht was een artikeltje op internet met de titel 'Kameleon-mens is ongelukkig in de liefde'. In dat artikel stond dat mensen die zich sociaal goed kunnen aanpassen erg succesvol zijn in vriendschappen en andere contacten, maar in liefdesrelaties vaak ongelukkig.

Ik dacht altijd dat ik mijn relatie goed en gezond kon houden door inschikkelijk te zijn naar mijn partner, conflicten uit de weg te gaan en vooral niet 'lastig' te zijn. Het tegendeel blijkt dus waar te zijn: ik werd steeds ongelukkiger omdat ik mijn eigen behoeften steeds ondergeschikt maakte aan die van mijn partner. Dat breekt op.

Niet zo lang nadat ik het bewuste artikeltje had gelezen, kreeg ik het boek 'Als hij maar gelukkig is - Vrouwen die te veel in de liefde investeren' van Robin Norwoord van iemand te leen en daardoor vielen de puzzelstukjes ineens op hun plaats. Dit zal niet op elke vrouw van toepassing zijn, maar voor mij was het een goede en belangrijke 'les'.

Ach ..... dat ik ook mezelf af en toe nog kan verrassen en verbazen.... en dat je dus ook als riante 40+-er gewoon bezig moet blijven om je zelfbeeld bij te stellen. En daarmee ook niet moet vastlopen in die bekende oude patronen en wel de oude (beperkende) overtuigingen los moet laten.... Nooit te oud om te leren

Wat ik ook heb geleerd is dat je als vrouw duidelijk aan moet geven wat je wil van een man. Mannen voelen dat namelijk niet feilloos aan. Dat is geen gebrek van mannen, ze zitten gewoon anders in elkaar dan vrouwen.

Wat ik door de jaren heen heb geleerd - door eigen ervaring en door wat ik om me heen heb gezien - is dat relatieproblemen in veel gevallen veroorzaakt worden door dingen die in jezelf zitten (je hebt bijvoorbeeld een gebrekkige manier van communiceren), en dat verandering van partner dan geen oplossing is. Je neemt het probleem gewoon weer mee in je volgende relatie en vroeg of laat word je er dan opnieuw mee geconfronteerd.

Dan kan je het probleem weer toeschrijven aan je partner of denken 'Het werkt gewoon niet tussen ons', je biezen pakken en vertrekken terwijl je denkt: 'Ach, ik heb blijkbaar de ware nog niet gevonden, dus ik zoek weer verder'. Of je kunt je afvragen: 'Misschien herhaal ik steeds hetzelfde gedrag en werken mijn relaties daarom geen van allen'. En vervolgens aan jezelf gaan werken.