Dat was het dan. De zomer is voorbij. Als ik op maandag wakker word denk ik dat het zaterdag is, en als het zaterdag is schrik ik wakker omdat ik denk dat het maandag is. Voor mij het bewijs dat het herfst is. Opstaan is een keuze die ik alleen wil maken omdat de plicht roept of omdat ik zin heb om de geur van koffie op te snuiven. Als ik naar buiten kijk geniet ik van het binnen zijn. Mijn huis voelt meer als thuis op een of andere manier.
Een douche duurt weer wat langer omdat ik behoefte heb aan warmte. Ik sluit m´n ogen en heb even een momentje met de herfst. Hij laat me stilstaan en ik geef er aan toe. Zomerse energie maakt plaats voor melancholie en ik wil er even induiken. We zijn weer bijna klokje rond en ik ben blij dat ik weer mee mag gaan naar rondje nummer 2012.
Toch bijzonder hoe ik meedein met de seizoenen. Vorige week voor het eerst de verwarming weer aangezet en boerenkool gegeten. M´n voeten hebben geen behoefte meer aan slippers maar aan sokken. M´n oren luisteren nu liever naar rustige gitaarwijsjes en trappen op de rem bij het horen van vlotte housedeuntjes. Ik warm Luikse wafels op in de magnetron, gewoon omdat het lekker is. En ik wil weer stoppen met roken, want zonder zomer smaakt dat weer ongezond.
Normaal gesproken ben ik geen fan van vallende bladeren. Zomerzon is echt mijn ding. Dit jaar wordt anders. De herfst ziet me en ik … kijk terug.
