Vriend D. ziet het niet meer zitten in de liefde. Na een jarenlange relatie is hij nog niet zo lang geleden onvrijwillig vrijgezel geworden en stortte zich meteen in het online daten. Ondertussen is hij gedesillusioneerd, hij heeft niet gevonden waar hij naar op zoek is. Hij vraagt zich af wat hij fout doet en wil een eerlijk antwoord van me.
Tja, mijn antwoord is mijn visie en die komt niet overeen met het romantische beeld van de liefde waar we tegen beter weten in graag in geloven. Omdat hij op dit moment kwetsbaar en verdrietig is besluit ik mijn uitleg wat te verzachten. Hij doet niets fout, hij zoekt alleen op de verkeerde plek.
Het is makkelijk om in de virtuele wereld bevestiging te zoeken. Maak een mooie profieltekst en lieg je hele persoonlijkheid bij elkaar. Zet je allerbeste foto er bij en het spel kan beginnen. Virtuele luchtkastelen bouwen zich vervolgens op tot ongekende hoogten. De liefde zie je al gloren aan de horizon in de vorm van een regenboog. Aan het eind daarvan staat de pot met goud, daar wacht de man of vrouw die je eindelijk gelukkig gaat maken. Regenbogen verdwijnen even snel als ze gekomen zijn en dan val je keihard op de grond.
Terwijl je het stof van je kleren afslaat kan je een keuze maken. Het volgende luchtkasteel bouwen of blijven zitten. Ik raad D. aan een tijdje te blijven zitten. In de echte wereld. Met alle imperfectie en tekortkomingen. In het begin zal het daar regenen en stormen, de herfst lijkt voor altijd te duren. Opeens, terwijl het nog regent, begint de zon weer te schijnen en zie je in de verte een regenboog. Als je dichterbij komt zie je dat je zelf aan het eind van die regenboog staat.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat je dan de meest ideale relatie gevonden hebt. Bestaande relaties met familie, vrienden en collega’s gaan beter worden. En wat je dacht te zoeken is niet meer belangrijk, je snapt nu dat het niet bestaat.
Een wollige manier om een cliché te beschrijven en D. snapt wat ik bedoel. Ik weet niet wat hij er mee gaat doen, dat maakt mij ook niet uit. Zo lang je een les niet leert blijft deze voorbij komen en dat kan eindeloos duren. Totdat je besluit om voor jezelf te kiezen en controle los te laten. Want controle bestaat ook niet, al vertellen we ons zelf graag dat het wel zo is.
Na mijn ontmoeting met mij aan het einde van de regenboog ben ik nu klaar om alle controle los te laten. En deze te vervangen door vertrouwen in het leven. In mijn hoofd en in het echt. Om het gevoel van vertrouwen te versterken ga ik volgende week met een snelheid van 200 km per uur een vrije val maken...
