's Ochtends als we naar school fietsen komen we langs een huisje waar regelmatig één van twee situaties plaatsvinden op de vroege ochtend. Vaak komt er een dame op de fiets het pad op om vervolgens aan te bellen en binnen gelaten te worden. Wie de dame in kwestie is wisselt sterk. Jong, oud, blond, brunette, alles komt er langs. Gezien het vaste tijdstip (rond kwart over acht in de ochtend), de degelijke fietsen waarop de dames langskomen en de leeftijd van de heer die ze ontvangt, ga ik er vanuit dat het de thuiszorg is.

De andere dagelijkste situatie die wij met grote regelmaat aanschouwen in de ochtend is het voeren van de vogels. Mijnheer is niet zuinig. Vogelzaad, brood, zelfs fruit komt er met grote regelmaat aan te pas. Heb je je timing 's ochtends even niet scherp afgesteld, dan heeft hij net het vogelzaad gestrooid en wordt je bijna van je fiets gevlogen door de aanscherende reiger die altijd van de partij is. Of als je iets later bent, beland je in een ineens wild opvliegende zwerm duiven.

Vanochtend echter geen dame op fiets die het pad bij het huisje op kwam. Vanmorgen waren het mannen. Drie mannen. Spijkerbroek (spijkerbroek? Nog eens goed kijken, ja echt spijkerbroek). Donkerblauwe jas, handboeien en andere dienstdingen bungelen aan de broek. Ik tel één, twee zwarte golfjes (VW variatie) en nog zo'n andere zwarte auto.

Tsja, we wonen in een buurt waar wel vaker iets gebeurt, dus uitleg aan het kind is vrij rechttoe rechtaan: "Kijk, dat zijn polities in onopvallende auto's. Die komen meestal als er iets ergers aan de hand is. Zoals laatst toen die nieuwe buurvrouw de nieuwe buurman neerstak, weet je nog? We vragen ons af wat hier aan de hand zou kunnen zijn, bij het mannetje dat elke dag de vogels voert.

Mini-me (pragmatisch als altijd): "Misschien heeft hij vandaag wel gif gestrooid!"